Laat je niet misleiden door ‘Hoodwinked’

Net als bij een arme man “Shrek”, wacht het gebroken sprookje “Hoodwinked” op je in theaters met grote oren, grote ogen en grote tanden, maar een klein hapje.

Nog een ander product van driedimensionale, computer-gegenereerde animatie, “Hoodwinked” neemt het verhaal van Little Red Riding Hood en verdringt het met slim-alecky humor en hedendaagse popcultuurreferenties.

Naast “Shrek”, leent het ook zwaar van “Fletch” – dus zou dat het “Shletch” maken? – met een Big Bad Wolf die echt een undercover onderzoeksjournalist is met valse namen en een Lakers-trui, en een elektronische score die klinkt als iets dat Harold Faltermeyer sloeg.

“Hoodwinked” is ook de laatste in een oneindige reeks films om “Rashomon” -stijl storytelling te gebruiken om zijn ingewikkelde komische mysterie vanuit verschillende perspectieven te verklaren – hoewel er drie mensen voor nodig waren, het schrijfdirectie-team van Cory Edwards, Todd Edwards en Tony Leech, om het te verzinnen.

Als je het nu nog niet had begrepen, heeft ‘Hoodwinked’ geen origineel idee in zijn hoofd. Kinderen kunnen worden vermaakt door de kleurrijke esthetiek en non-stop energie; er is een ongecafeïneerde eekhoorn, met de toepasselijke naam Twitchy, die dient als de overijverige fotograaf van de Wolf. Maar volwassenen, duidelijk het echte doelwit van het script, zullen de film zien voor wat het werkelijk is: afgezaagd, inferieur en irrelevant.

En dat is jammer, want “Hoodwinked” brengt een getalenteerde vocale cast samen, waaronder Anne Hathaway, Glenn Close, Andy Dick, David Ogden Stiers en voice-over-veteraan Patrick Warburton.

Rood (Hathaway) arriveert in het huis van haar oma (dichtbij) na het bezorgen van gebakken lekkernijen door het hele bos en in plaats daarvan vindt de Wolf (Warburton) gekleed in een nachthemd en draagt ​​een masker. Granny, ondertussen, is vastgebonden en de mond gesnoerd in de kast.

Rood draait zich om deze indringer te bevechten, met behulp van haar wonderbaarlijke karate vaardigheden. “Jij weer?” Vraagt ​​ze geërgerd. “Wat moet ik doen, een straatverbod krijgen?” Maar juist dan, in bustes, de bijl-zwaaiende Woodsman (Jim Belushi), die echt een acteur wil zijn.

Crime-scene tape stijgt, reporters zwermen buiten, en de rest van de film bestaat uit Police Chief Grizzly (rapper Xzibit) en Detective Stork (Anthony Anderson) interviewen de verdachten om vast te stellen wat er echt is gebeurd in deze schijnbare inbraak en of het te maken heeft met het werk van de Goody Bandit, die recepten heeft gestolen bij de plaatselijke bakkerijen.

(Uiteraard hebben alle politieagenten Brooklyn-accenten en zeggen ze dingen als ‘Book’ em, ‘met uitzondering van het detectivepersonage van Stiers, een dappere kikker genaamd Nicky Flippers die eruitziet en klinkt als de gekko van de Geico-reclames.)

De herhaalde verhalen van de gebeurtenissen van de dag onthullen dat niemand is wie hij of zij in eerste instantie lijkt, inclusief (en het meest voor de hand liggende) het harige, flamboyante konijntje, Boingo (ingesproken door Dick), het grappigste personage van de film.

Granny is ondertussen genoodzaakt toe te geven dat ze stiekem in extreme sporten zit, wat een wig drijft tussen haar en Red, die voelt dat ze haar hele leven is voorgelogen. Deze subplot is niet alleen een dunne bron van conflict, het is ook een gedwongen poging om “Hoodwinked” met hipness te injecteren.

Maar zelfs voordat oma de uitdrukking ‘Fo’ shizzle ‘uitspreekt voor haar homies, zegt iets dat Snoop Dogg niet eens meer zegt, deze verwaandheid pijnlijk ongemakkelijk. Het is net alsof een hapje of een frisdrank uitkomt met een nieuwe marketingcampagne met een tijger op een snowboard of een breakdancing op een ijsbeer – volledig transparant en zonder aanraking.

Maar wat critici denken maakt niet uit als het gaat om familiefilms. Als mama en papa en de kinderen samen een film kunnen zien, doen ze dat. En de makers van “Hoodwinked” weten het, zoals blijkt uit deze kleine opgraving: Wolf komt vast te zitten in de underground tijdens het onderzoeken van de Goody Bandit en zegt tegen zijn vriend de eekhoorn: “Waarom kon ik geen filmrecensies schrijven?”

Hé, het zijn ook niet allemaal sprookjesachtige eindes, vriend.